Krosmaga – recenzja k(r)osmicznej karcianki

Krosmaga jest kolekcjonerską grą karcianą stworzoną oraz wydaną przez francuskie studio Ankama. Produkcja ta osadzona została w autorskim uniwersum, w którym to swe miejsce mają inne gry studia np. Dofus, czy Wakfu oraz animacje np. film Dofus. Księga pierwsza: Julith. Ze względu na stosunkowo podobną mechanikę rozgrywki konkuruje ona z Hearthstone’m, jak i Duelyst’em. Elementem wyróżniającą grę Francuzów jest przede wszystkim rozbudowane pole gry, znikoma losowość oraz charakterystyczny styl graficzny w 2,5D.

Krosmaga jako gra Free to Play zawiera systemem mikropłatności, który oferuje możliwość kupna wirtualnej waluty (kam, odpowiednika HS’owego golda/złota) wykorzystywanej do zakupów wewnątrz gry, specjalnych zestawów paczek z kartami, bądź niewielkiej liczby przedmiotów kosmetycznych w postaci platform. Mikrotransakcje nie są nachalne, a po niedawnym zmianach w systemie kart infinit (najwyższa rzadkość) oraz zwiększeniu otrzymywanych kam za wygrywane mecze, korzystanie z nich jest właściwie zbędne. Przemawia za tym również tempo wypuszczania dodatków, które jest dosyć wolne,, ponieważ, jak na razie, tempo wypuszczania rozszerzeń oscyluje wokół dwóch rocznie. Sytuację ratują dodawane co jakiś czas pojedyncze karty z okazji różnych wydarzeń np. święta Św. Patryka.

Liczba kart jest już całkiem spora i regularnie otrzymujemy nowe.

Na dzień dzisiejszy Krosmaga oferuje toczenie pojedynków w czterech trybach: rankingowym, nierankingowym, dungeonach (partie z AI, które pozwalają zdobyć unikalne karty) oraz draft. Aspektem, który wyróżnia tę karciankę jest mechanika, będąca na pierwszy rzut oka prosta, ale posiadająca sporą głębię strategiczną, na którą to składają się takie założenia rozgrywki jak podzielone na pięć rzędów pole gry, odnawialny zasób w postaci prismów (dodatkowa “mana”, tokenowe zaklęcie, bądź dobranie karty), różna wartość ruchu stronników, czy chociażby możliwość stosowania blefu poprzez odpowiednie rozstawianie swoich przyzwańców. Należy również wspomnieć, że partie cechuje umiarkowanie spokojne tempo rozgrywki (średnio jedna rozgrywka trwa około 10-15 minut), jak również praktycznie wyeliminowane poczucia bezsilności grającego, jak to ma czasami miejsce w HS’ie. Efekt ten osiągnięto poprzez możliwość planowania oraz przewidywania posunięć przeciwnika, mechanikę ruchu jednostek oraz stosunkowo dobry balans poszczególnych bóstw (klas).

Pod względem audiowizualnym Krosmaga celuje w czytelność pola gry (wystarczy porównać jego obecny wygląd z tym z bety) oraz prostotę interfejsu. Gra wyróżnia się charakterystyczną dla Ankamy stylistyką, przywodząca na myśl skojarzenia zarówno z zachodnimi kreskówkami, jak i anime. Element ten jest zarówno mocną, jak i słabą stroną Krosmagi, bowiem to, czy się on spodoba zwyczajnie pozostaje w kwestii gustu. Strona audialna prezentuje się przyzwoicie, zwłaszcza utwory przygrywające w tle. Poza tym występuje umiarkowana liczba efektów dźwiękowych stojących na dobrym poziomie. 

Po lewej pole gry z bety, a po prawej z wersji aktualnej.

Podsumowując Krosmaga jest moim zdaniem karcianką z dużym potencjałem, której rozgrywka jest przyjemna, a mechanika oferuje dostateczną głębię i nieprzekombinowanie, by cieszyć z odkrywania nowych kombinacji, układania taktyk oraz budowania talii. Niemniej największymi problemami gry od Ankamy jest mała społeczność, nierozpoznawalność oraz stosunkowo długi czas oczekiwania na nową zawartość.